कर्णपर्व — अध्याय ५७
Arjuna’s targeted advance; Śalya–Karṇa dialogue; interception attempts
त्वरमाणस्तत: कृष्ण: पार्थमाह शनैरिदम् | पश्य पाण्डव राजानमुपयातांश्व पार्थिवान्
tvaramāṇas tataḥ kṛṣṇaḥ pārtham āha śanair idam | paśya pāṇḍava rājānam upayātāṃś ca pārthivān |
Санджая сказал: Затем Кришна, двигаясь с поспешностью, тихо сказал Партхе: «Смотри, о сын Панду, — смотри на царя и смотри, сколько земных владык уже подошло к нему». В напряжённой нравственной атмосфере поля брани поспешный, но мягкий совет Кришны задаёт Арджуне верный взгляд: эта война — не частный поединок, а сход многих царей и их обязанностей, где каждый выбор имеет публичные, дхармические последствия.
संजय उवाच
Even amid urgency, guidance should be measured and clear: Kṛṣṇa hastens in action yet speaks softly, directing Arjuna to perceive the wider field of responsibility—many kings are involved, so decisions in war bear collective, dharmic weight beyond personal rivalry.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa, in haste, leads Arjuna’s attention across the battlefield and quietly points out the king and the many rulers who have approached him, situating the immediate combat within the larger movement of armies and allied monarchs.