Karṇa-vadha-pratyaya: Yudhiṣṭhira’s Verification of Karṇa’s Fall (कर्णवध-प्रत्ययः)
कृपश्च कृतवर्मा च शकुनिश्चापि सौबल:
sañjaya uvāca | kṛpaś ca kṛtavarmā ca śakuniś cāpi saubalaḥ, śūrasenaiḥ śūravaraiḥ yuyudhur yuddha-durmadāḥ |
Санджая сказал: Крипа, Критаварма и также Шакуни, сын Субалы, — воины, опьянённые боевым исступлением, — вступили в яростную сечу вместе с первейшими героями шурасенов. Стих показывает, как опытные предводители, движимые гневом и воинским упоением, рвутся в бой, усиливая разрушение войны; и вновь звучит нравственное напряжение «Махабхараты»: доблесть и верность могут быть обращены на службу ярости и честолюбию.
संजय उवाच
The verse highlights how martial skill and leadership, when fueled by anger and the intoxication of combat (yuddha-durmada), can accelerate violence. It reflects the epic’s ethical concern that valor without restraint and discernment (viveka) becomes a force of ruin, even when performed under the banner of duty.
Sañjaya reports that Kṛpa, Kṛtavarmā, and Śakuni (son of Subala) are actively engaging in battle, fighting together with prominent Śūrasena heroes. It situates these Kaurava-aligned commanders in the thick of the fighting as the war intensifies.