Kṛpa’s Archery Display; Śikhaṇḍin Checked; Suketu Slain; Dhṛṣṭadyumna–Kṛtavarmā Clash (कृपशौर्य–पार्षतहार्दिक्ययुद्धम्)
यथा च स्वगृहस्थ:ः श्वा व्याप्रं वनगतं भषेत् । तथा त्वं भषसे कर्ण नरव्याप्रं धनंजयम्
yathā ca svagṛhasthaḥ śvā vyāghraṁ vanagataṁ bhaṣet | tathā tvaṁ bhaṣase karṇa naravyāghraṁ dhanañjayam ||
Санджая сказал: «О Карна! Как пёс, сидя в безопасности в своём доме, лает на тигра, живущего в лесу, так и ты лишь лаешь на Дхананджаю (Арджуну), тигра среди людей». Эти слова выставляют хвастливую речь Карны пустой бравадой, противопоставляя шумную агрессию подлинной, уже доказанной силе настоящего воина.
संजय उवाच
The verse criticizes loud, aggressive speech that lacks corresponding strength or achievement. True prowess is shown by deeds, not by barking threats; boasting at a superior opponent is portrayed as futile and ethically hollow within the warrior code.
Sanjaya reports and characterizes Karna’s speech as mere bluster directed at Arjuna. Using a sharp simile—house-dog barking at a forest-tiger—he elevates Arjuna as the ‘tiger among men’ and diminishes Karna’s taunts as empty intimidation.