कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
तस्य त्वं पुरुषव्याप्र नियच्छ तुरगान् युधि । “शल्य! आज कर्ण अर्जुनके साथ युद्ध करनेकी इच्छा रखता है। पुरुषसिंह! आप रणस्थलमें इसके घोड़ोंको काबूमें रखें
tasya tvaṃ puruṣavyāpra niyaccha turagān yudhi | śalya ājā karṇa arjunena saha yuddhaṃ kartum icchati | puruṣasiṃha tvam raṇasthale 'sya ghoḍān (turagān) vaśe kuru ||
Санджая сказал: «О могучий герой, в самой гуще боя удержи и обуздай его коней. О Шалья, сегодня Карна желает сразиться с Арджуной. О лев среди людей, на поле брани держи его скакунов твёрдо под своей властью».
संजय उवाच
Even in a morally fraught war, success depends on disciplined execution of one’s assigned role: the charioteer’s self-control and technical mastery (reining the horses) becomes an ethical duty, because it directly governs the warrior’s capacity to act effectively and responsibly in combat.
Sañjaya reports an instruction addressed to Śalya: since Karṇa is eager to engage Arjuna in battle that day, Śalya must keep Karṇa’s chariot-horses firmly controlled on the battlefield, ensuring stable maneuvering for the impending duel.