युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
देवगन्धर्वा ऊचु: साधक: सर्वरधर्माणामसुराणां विनाशक: । त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।।
devagandharvā ūcuḥ—sādhakaḥ sarvadharmāṇām asurāṇāṁ vināśakaḥ | tvaṁ sraṣṭā sṛjyam ādhāraṁ kāraṇaṁ dharmavedavit || tvayā yat kriyate deva na jānīmo ’tra māyayā | kevalaṁ tvābhijānīmaḥ śaraṇaṁ parameśvaram || brahmādīnāṁ ca govinda sānnidhyaṁ śaraṇaṁ namaḥ || vaiśampāyana uvāca—iti stute ’mānuṣaiś ca pūjite devakīsute | śakrasadṛśapratīkāśo babhūva sa hi śailarāṭ ||
Боги и гандхарвы сказали: «Ты — совершитель всех дхарм и губитель асуров. Ты — Творец; ты же — сотворённый мир и его опора. Ты — причина всего и ведающий Дхарму и Веды. О Владыка, того, что ты совершаешь силой своей майи, мы здесь постичь не можем; мы знаем лишь тебя одного — высшее прибежище, Верховного Господа. О Говинда, ты даруешь даже Брахме и прочим богам близость к себе и защиту. Поклон тебе!» Вайшампаяна сказал: «Так восхваляемый и почитаемый этими нечеловеческими существами — богами и гандхарвами — сын Деваки (Кришна) сделал так, что царь гор Раиватка сиял, словно небесная обитель Индры.»
वैशम्पायन उवाच
The passage teaches śaraṇāgati (taking refuge): even exalted celestial beings confess the limits of their understanding before the Lord’s māyā and affirm Kṛṣṇa as the creator, the created order, its support, and the ultimate knower of Dharma and the Vedas—hence the supreme refuge.
Devas and Gandharvas offer a hymn of praise to Kṛṣṇa (Devakī’s son). As they worship him, the narrator Vaiśampāyana describes the setting—Mount Raivataka—becoming radiant, appearing like Indra’s heavenly abode, highlighting the divine presence and its transformative splendor.