युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
विपणापणवान् रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान्
vaiśampāyana uvāca | vipaṇāpaṇavān ramyo bhakṣyabhojyavihāravān | sa mahān parvataparaḥ mahotsavaḥ parama-maṅgalamayaḥ pratibhāti | tatra dūkānāni ca bāzārāś ca āsan | bhakṣya-bhojyāni yathā-iṣṭaṃ prāpyante sma | sarvataḥ paribhramaṇa-vihārasya saukaryaṃ āsīt | vastra-mālānāṃ rāśayaḥ saṃnihitāḥ | vīṇā-veṇu-mṛdaṅgāś ca vādyante sma | etaiḥ sarvaiḥ tatra ramyatā bahu vardhitā | tatra dīnānām andhānām anāthānāṃ ca nityam surā-maireya-miśritaṃ bhakṣya-bhojyaṃ dīyate sma |
Вайшампаяна сказал: Тот великий праздник, устроенный на горе, казался исполненным высшего благого знамения. Там были расставлены лавки и рынки; еда и питьё имелись в изобилии, сколько ни пожелай, и повсюду было легко ходить и предаваться увеселениям. Грудами лежали одежды и гирлянды, а звуки вины, флейты и барабанов мриданга разносились вокруг. От всего этого прелесть того места лишь возрастала. И сверх того, бедным, слепым и сиротам непрестанно раздавали пищу и питьё — смешанные с сурой и майреей.
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights a ruler’s public prosperity expressed through orderly celebration and generosity: abundance is not merely displayed but also redistributed to society’s most vulnerable (the poor, blind, and orphaned). It frames auspiciousness (maṅgala) as including social care alongside spectacle.
Vaiśampāyana describes a grand mountain-set festival with bustling markets, plentiful food, music, and leisure. Alongside the festivities, continuous distribution of provisions is arranged for disadvantaged people, indicating organized public charity during the celebration.