Śrāddha-utpatti and Nivāpa–Agni Precedence (श्राद्धोत्पत्तिः—निवापेऽग्निपूर्वकत्वम्)
आश्लेषायां ददच्छाद्धं धीरान् पुत्रान् प्रजायते । ज्ञातीनां तु भवेच्छेष्ठो मघासु श्राद्धमावपन्
āśleṣāyāṃ dadac chrāddhaṃ dhīrān putrān prajāyate | jñātīnāṃ tu bhavec chreṣṭho maghāsu śrāddham āvapan |
Бхишма сказал: «Тот, кто приносит шраддху, когда Луна в Ашлеше (Āśleṣā), бывает благословлён стойкими и отважными сыновьями. А тот, кто совершает шраддху и приносит пинда-подношения (piṇḍa) при Луне в Магхе (Maghā), становится первым среди своих родичей — обретая честь и первенство в семье благодаря верному долгу перед предками».
भीष्म उवाच
The verse teaches that faithful performance of ancestral rites (śrāddha, including piṇḍa offerings) is a form of dharma that yields tangible social and familial fruits: worthy offspring and honor among one’s kin. It also reflects the traditional view that the timing of rites according to nakṣatras is spiritually significant.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma, including gifts, vows, and rites for ancestors. Here he specifies auspicious results associated with performing śrāddha when the Moon is in particular lunar mansions—Āśleṣā and Maghā—linking ritual observance to family welfare and reputation.