Adhyāya 9: Pratiśruta-Dāna
The Duty to Fulfill Promised Gifts
यां रात्रि जायते जीवो यां रात्रि च विनश्यति । एतस्मिन्नन्तरे यद् यत् सुकृतं तस्य भारत
bhīṣma uvāca |
yāṃ rātri jāyate jīvo yāṃ rātri ca vinaśyati |
etasminn antare yad yat sukṛtaṃ tasya bhārata bharatanandana |
Бхишма сказал: «О потомок Бхараты, ночь, когда живое существо рождается, и ночь, когда оно умирает, — между этими двумя ночами какие бы заслуги оно ни совершило в жизни, всё обращается в ничто. Всё, что достигнуто жертвоприношением, милостыней и подвижничеством, уничтожается грехом нарушения торжественного обета.»
भीष्म उवाच
Bhishma stresses the ethical gravity of keeping one’s pledged word: a single breach of a solemn vow can nullify the spiritual fruits of a lifetime of meritorious acts such as sacrifice, charity, and austerity.
In the Anushasana Parva’s instructional setting, Bhishma addresses Yudhiṣṭhira and frames human life as the interval between birth-night and death-night, using that span to emphasize how vow-breaking can overwhelm accumulated merit.