Shloka 5
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा व्यास: सत्यवतीसुतः । नृपं शयानं गाड़ेयमिदमाह वचस्तदा,तब दो घड़ीतक ध्यान करनेके पश्चात् सत्यवती-नन्दन व्यासने वहाँ सोये हुए गंगानन्दन महाराज भीष्मजीसे इस प्रकार कहा--
muhūrtam iva ca dhyātvā vyāsaḥ satyavatīsutaḥ | nṛpaṃ śayānaṃ gāṅgeyam idam āha vacas tadā ||
Вайшампаяна сказал: Поразмыслив, словно лишь краткое мгновение, Вьяса, сын Сатьявати, обратился к Бхишме — царю, рождённому от Ганги, лежавшему на своём ложе, — и произнёс такие слова.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse models ethical pedagogy: before giving counsel on dharma, the teacher pauses to reflect. The narrative emphasizes that instruction should arise from deliberation, not impulse.
Vaiśampāyana narrates that Vyāsa, after a brief contemplation, speaks to Bhīṣma (the Gaṅgā-born king) who is lying down, introducing the forthcoming discourse.