भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दाक्षायण्यास्तथा5<दित्यो मनुरादित्यतस्तथा । मनोश्व वंशज इला सुद्युम्नश्ष भविष्यति
dākṣāyaṇyās tathā adityo manur ādityatas tathā | manoś ca vaṁśajā ilā sudyumnaś ca bhaviṣyati ||
Господь сказал: «От Адити (Aditi), дочери Дакши (Dakṣa), родится Адитья (Āditya), то есть Солнце. От Адитьи родится Ману (Manu). В роду Ману будет дочь по имени Ила (Ilā), которая со временем преобразится в сына, известного как Судьюмна (Sudyumna)». Этот отрывок помещает царскую генеалогию в священный космический порядок, показывая род как сосуд, через который дхарма и царская власть передаются из поколения в поколение.
ईश्वर उवाच
The verse emphasizes that righteous kingship and social order (dharma) are grounded in a sacred, divinely ordered lineage. By tracing descent from Aditi to the Sun to Manu, it frames human law and governance as connected to cosmic origins.
Īśvara outlines a genealogical sequence: Aditi gives rise to Āditya (the Sun), from whom Manu is born; within Manu’s line appears Ilā, who later becomes known as Sudyumna, indicating a significant transformation within the royal lineage.