Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
नारद उवाच तपश्चचार धर्मात्मा वृषभाड्क: सुरेश्वर: । पुण्ये गिरो हिमवति सिद्धचारणसेविते
nārada uvāca | tapaś cacāra dharmātmā vṛṣabhāṅkaḥ sureśvaraḥ | puṇye girau himavati siddhacāraṇasevite ||
Нарада сказал: Шива — праведный Владыка богов, отмеченный знаком быка, — совершал аскезу (тапас) на священной горе Гималаев, в святой области, куда часто приходят сиддхи и чараны. Эта картина утверждает идеал божественной самодисциплины: даже верховное божество поддерживает дхарму через тапас, делая Гималаи образцом чистоты, воздержания и духовного достижения.
नारद उवाच
The verse presents tapas as a central expression of dharma: even the supreme deity models disciplined restraint and spiritual practice, implying that ethical authority is grounded in self-mastery and purity.
Narada describes Śiva performing austerities on the sacred Himalaya, a mountain-region associated with perfected beings (Siddhas) and celestial singers (Cāraṇas), setting a sanctified backdrop for the ensuing account.