Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
चारुदेष्ण: सुचारुश्ष चारुवेशो यशोधर: । चारुश्रवाश्लारुयशा: प्रद्युम्न: शम्भुरेव च
Cārudeṣṇaḥ sucāruś ca cāruveśo yaśodharaḥ | Cāruśravāś cāruyaśāḥ pradyumnaḥ śambhur eva ca ||
Васудева сказал: «О Мадхусудана, Чарудешна, Сучару, Чарувеша, Яшодхара, Чарушрава, Чаруяша, Прадьюмна и Шамбху — таковы мои сыновья, благородные и доблестные. Как ты даровал мне их через лоно царицы Рукмини, так даруй и мне потомство».
वासुदेव उवाच
The passage highlights the cultural-religious ideal of seeking worthy progeny through divine grace, linking family continuity and social responsibility (gṛhastha-dharma) with devotion and reverent supplication.
Vāsudeva (Kṛṣṇa) enumerates his sons born of Rukmiṇī and, in the given contextual framing, a request is voiced to Madhusūdana to grant similar sons—emphasizing the theme of divine bestowal and lineage.