यस्य रूपाण्यनेकानि प्रवदन्ति मनीषिण: । स्थानानि च विचित्राणि प्रसादाक्षाप्पनेकश:
yasya rūpāṇy anekāni pravadanti manīṣiṇaḥ | sthānāni ca vicitrāṇi prasādākṣā apy anekaśaḥ ||
Мудрецы возвещают, что Владыка Шанкара (Śaṅkara) принимает множество обликов. Его обители дивны и разнообразны, и даже дары Его милости являются многими путями,—тем самым показывая, что божественное нельзя заключить в один образ, одно место или один способ благословения.
वासुदेव उवाच
The verse emphasizes Śaṅkara’s boundless nature: he is known through many forms, associated with many abodes, and his grace appears in diverse modes. Ethically, it encourages humility in theology and openness in devotion—recognizing that divine help and presence may arise in unexpected ways.
Vāsudeva is speaking about Lord Śaṅkara, presenting him as multiform and universally present. The statement functions as praise and doctrinal framing, preparing the listener to understand Śiva’s greatness through his varied manifestations, sacred places, and the many expressions of his favor.