Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
वहाँ पुण्योदका नामसे प्रसिद्ध नदी है, जो यमलोकनिवासियोंके लिये विहित है। उसमें अमृतके समान मधुर, शीतल एवं अक्षय जल भरा रहता है ।।
yama uvāca | tatra puṇyodakā nāma prasiddhā nadī yā yamalokanivāsibhyo vihitā | tasyāṃ amṛtasamaṃ madhuraṃ śītalam akṣayaṃ ca jalaṃ pūrṇaṃ tiṣṭhati || sa tatra toyaṃ pibati pānīyaṃ yaḥ prayacchati | pradīpasya pradānena śrūyatāṃ guṇavistaraḥ | yo hiha jaladānaṃ karoti sa paralokaṃ gatvā tasyā nadījalasya pānaṃ labhate | atha pradīpadānāt yaḥ atiriktataraḥ lābhaḥ sa śrūyatām ||
Яма сказал: Там есть широко известная река по имени Пуньодака, предназначенная для обитателей царства Ямы. Она полна воды, подобной амрите, — сладкой, прохладной и неиссякаемой. Кто в этом мире дарует питьевую воду, тот, достигнув мира иного, пьёт воду той реки. А теперь выслушайте более подробное изложение заслуг, возникающих от дара светильника (дипа-дана).
यम उवाच
Acts of practical charity—especially giving drinking water—generate lasting merit that returns to the giver in the afterlife; the passage also introduces the superior or expanded merits associated with gifting a lamp (dīpa-dāna).
Yama describes a sacred river in his realm, Puṇyodakā, whose nectar-like water is enjoyed by those who donated water while alive; he then transitions to explain, in greater detail, the fruits of lamp-giving.