Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
प्राक् श्वा भवति राजेन्द्र तत: क्रव्यात्तत: खर: । ततः प्रेत: परिक्लिष्ट: पश्चाज्जायति ब्राह्मण:
yudhiṣṭhira uvāca | prāk śvā bhavati rājendra tataḥ kravyāttataḥ kharaḥ | tataḥ pretaḥ parikliṣṭaḥ paścāj jāyati brāhmaṇaḥ ||
Юдхиштхира сказал: «О царь царей, сперва он становится псом; затем — плотоядным существом, ракшасой (rākṣasa); затем — ослом. После этого, умерев и, будучи истязаемым претой (preta), претерпев многие страдания, он рождается вновь в лоне брахмана (brāhmaṇa)». Этот стих подчеркивает тяжесть проступка глупого ученика против учителя, изображая череду унизительных рождений и посмертных мук перед возвращением к человеческому рождению (в качестве брахмана).
युधिछिर उवाच
The verse teaches that disrespecting or harming one’s teacher (guru-aparādha) is a grave ethical violation with severe karmic consequences, leading to degrading births and suffering in the preta state before eventual return to human birth.
Yudhiṣṭhira addresses a king (likely Bhīṣma’s interlocutor contextually) and states a karmic sequence: a foolish disciple who offends his teacher is reborn successively as a dog, then a flesh-eating being, then a donkey; after death he suffers as a preta, and only afterward attains birth as a brāhmaṇa.