Ādi-parva Adhyāya 98 — Paraśurāma’s kṣatriya suppression; Dīrghatamas, Bali, Sudēṣṇā, and the birth of Aṅga
पुत्रजन्म प्रतीक्षन् वै स राजा तदधारयत् | एतस्मिन्नेव काले तु प्रतीप: क्षत्रियर्षभ:
putrajanma pratīkṣan vai sa rājā tad adhārayat | etasminn eva kāle tu pratīpaḥ kṣatriyarṣabhaḥ ||
Вайшампаяна сказал: «Тот царь, ожидая рождения сына, сохранял своё решение и переносил всё с твёрдостью. И в то самое время жил Притипа — бык среди кшатриев, образец царской силы, соединённой с терпением и долгом».
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights a kingly virtue central to rājadharma: steadfast endurance and self-control while awaiting an heir. It frames patience and responsibility—not impulsiveness—as marks of exemplary rulership.
Vaiśampāyana continues the dynastic account: a king is described as waiting for a son’s birth and sustaining his resolve, and the narration situates this period by introducing Pratīpa, praised as an outstanding kṣatriya.