Shloka 4
Hiḍimbā’s Petition, Conditional Union with Bhīma, and the Birth-Naming of Ghaṭotkaca (आदि पर्व, अध्याय १४३)
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुंसां देशे मनोरमे । इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथा:,“वह पवित्र नगर समस्त रत्नोंसे भरा-पूरा तथा मनुष्योंके मनको मोह लेनेवाला स्थान धृतराष्ट्रके कहनेसे वह इस प्रकारकी बातें करने लगे
sarvaratnasamākīrṇe puṁsāṁ deśe manora me | ityevaṁ dhṛtarāṣṭrasya vacanāc cakrire kathāḥ ||
Вайшампаяна сказал: В той отрадной стране, усыпанной всякими драгоценностями и пленяющей умы людей, они начали речь именно так, побуждённые словами Дхритараштры. Сцена показывает, как слово царя задаёт тон совету и беседе, особенно среди изобилия, способного отвлечь ум от различения и дхармы.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power of a ruler’s words to initiate and shape deliberation; even in alluring prosperity, wise discussion should be guided by responsible speech aligned with dharma.
In a beautiful, gem-filled place, the assembled people begin a conversation as directed or prompted by Dhṛtarāṣṭra; Vaiśampāyana narrates this transition into dialogue.