Devī-tattva, Śakti–Śaktimān doctrine, Kāla–Māyā cosmology, and Māheśvara Yoga instruction
सर्ववित् सर्वतोभद्रा गुह्यातीता गुहारणिः / प्रक्रिया योगमाता च गङ्गा विश्वेश्वरेश्वरी
sarvavit sarvatobhadrā guhyātītā guhāraṇiḥ / prakriyā yogamātā ca gaṅgā viśveśvareśvarī
Она — Всеведущая, Всеблагая и Благоприятная во всех отношениях; она превосходит всякую тайну и сокрытое учение и есть огневое древко, возжигающее мистерию в пещере внутреннего сердца. Она — священный путь-метод (пракрия) осуществления, Мать Йоги; она — сама Ганга, Владычица Господа вселенной (Вишвешварешвари).
Lord Kurma (Vishnu) teaching in the Ishvara Gita context
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
By presenting the Supreme as all-knowing and as the inner “arani” that ignites realization in the cave of the heart, the verse points to inner awakening (Atman-realization) as empowered by the Supreme Shakti, beyond merely secret doctrines.
The verse emphasizes prakriyā—an ordered sadhana-method—calling the Goddess the “Mother of Yoga,” implying disciplined yogic procedure (inner purification, concentration, and awakening of insight) rather than reliance on hidden or purely esoteric claims.
By invoking Viśveśvara (a Shaiva title) together with the Ishvara Gita teaching voice of Lord Kurma (a Vaishnava form), it frames a non-sectarian synthesis: the one Supreme Lord and His Shakti are honored through both Shaiva and Vaishnava idioms.