The Future Manus and the Avatāras in Their Manvantaras
इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्ट: शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तोऽथ नाभाग: सप्तमो दिष्ट उच्यते ॥ २ ॥ तरूषश्च पृषध्रश्च दशमो वसुमान्स्मृत: । मनोर्वैवस्वतस्यैते दशपुत्रा: परन्तप ॥ ३ ॥
ikṣvākur nabhagaś caiva dhṛṣṭaḥ śaryātir eva ca nariṣyanto ’tha nābhāgaḥ saptamo diṣṭa ucyate
О царь Парикшит, среди десяти сыновей Ману (Вайвасваты) — Икшваку, Набхага, Дхришта, Шарьяти, Наришьянта и Набхага. Седьмой сын зовётся Дишта. Затем идут Таруша и Пришадхра, а десятый сын поминается как Васуман.
This verse lists Vaivasvata Manu’s ten sons as Ikṣvāku, Nabhaga, Dhṛṣṭa, Śaryāti, Nariṣyanta, Nābhāga, Diṣṭa, Tarūṣa, Pṛṣadhra, and Vasumān.
In the context of describing manvantaras (administrations of Manus), Śukadeva outlines the dynastic lines and notable figures through whom dharma, kingship, and the Lord’s arrangements unfold in history.
They help a devotee see how divine order (dharma) is maintained through time, connect major avatars and saintly kings to their lineages, and cultivate faith that the Lord guides human society across ages.