HomeVamana PuranaAdh. 27Shloka 53
Previous Verse
Next Verse

Vamana Purana — Shiva's Wedding Procession (Part 2), Shloka 53

Shiva’s Wedding Procession to Kailasa and the Marriage of Girija (Kali)

अथोवाच महादेवो दत्तं मालिनि मुञ्च माम् सौभाग्यं निजगोत्रीयं यो ऽस्यास्तं शृणु वच्मि ते

athovāca mahādevo dattaṃ mālini muñca mām saubhāgyaṃ nijagotrīyaṃ yo 'syāstaṃ śṛṇu vacmi te

{"scene_description": "The Goddess arrives at a distinctive Himalayan summit identified as Śiva’s peak, appearing as if chisel-hewn and divinely engineered by the Creator.", "primary_figures": ["Girijā/Devī"], "setting": "Snowy Himalayan ridgeline with a singular, sanctified peak—part natural, part architectonic—suggesting cosmic craftsmanship.", "color_palette": ["snow white", "slate grey"Vamana Purana,27,54,VamP 27.54,yo 'sau pītāmbaradharaḥ śaṅkhadhṛk madhusūdanaḥ etadīyo hi saubhāgyo datto 'smadgotrameva hi,यो ऽसौ पीताम्बरधरः शङ्खधृक् मधुसूदनः एतदीयो हि सौभाग्यो दत्तो ऽस्मद्गोत्रमेव हि,Saromahatmya (Saro-mahātmya / Tīrtha-prasaṅga),Dharma Teaching / Theological identification (Śiva–Viṣṇu relation),Adhyāya 27 (title not supplied in prompt; continuation of Mahādeva’s explanation to Mālinī),27.54,yo 'sau pītāmbaradharaḥ śaṅkhadhṛk madhusūdanaḥ etadīyo hi saubhāgyo datto 'smadgotrameva hi,yo 'sau pītāmbaradharaḥ śaṅkhadhṛk madhusūdanaḥ | etadīyo hi saubhāgyo datto 'smadgotram eva hi ||,“That one who wears the yellow garment

अथthen
अथ:
Sambandha (सम्बन्ध/प्रसङ्ग)
TypeIndeclinable
Rootअथ (अव्यय)
Formअव्यय; अनुक्रम/आरम्भसूचक (then/now)
उवाचsaid
उवाच:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootवच् (धातु)
Formलिट्-लकार (Perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
महादेवःMahādeva (Śiva)
महादेवः:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootमहादेव (प्रातिपदिक)
Formसमासः कर्मधारय ‘महा’ + ‘देव’; पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
दत्तम्given (as a gift)
दत्तम्:
Karma (कर्म)
TypeVerb
Rootदा (धातु)
Formक्त-प्रत्ययान्त कृदन्त (past passive participle/क्त), नपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया, एकवचन; ‘given’
मालिनिO Mālini
मालिनि:
Sambodhana (सम्बोधन)
TypeNoun
Rootमालिनी (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, सम्बोधन (Vocative), एकवचन
मुञ्चrelease/let go
मुञ्च:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootमुच् (धातु)
Formलोट्-लकार (Imperative), मध्यमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
माम्me
माम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootअस्मद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formउत्तमपुरुष-सर्वनाम; द्वितीया (Accusative), एकवचन
सौभाग्यम्good fortune
सौभाग्यम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootसौभाग्य (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
निजगोत्रीयम्of one’s own gotra
निजगोत्रीयम्:
Visheshana (विशेषण)
TypeAdjective
Rootनिज-गोत्रीय (प्रातिपदिक)
Formसमासः ‘निज’ + ‘गोत्रीय’; नपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; विशेषणं ‘सौभाग्यम्’ प्रति
यःwho/which
यः:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootयद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; सम्बन्धसूचक (relative pronoun)
अस्याःof her
अस्याः:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Rootइदम् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, षष्ठी (Genitive), एकवचन
तम्that (one/thing)
तम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
शृणुhear/listen
शृणु:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootश्रु (धातु)
Formलोट्-लकार (Imperative), मध्यमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद
वच्मिI say/tell
वच्मि:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootवच् (धातु)
Formलट्-लकार (Present/लट्), उत्तमपुरुष (1st person), एकवचन; परस्मैपद
तेto you
ते:
Sampradana (सम्प्रदान/चतुर्थी)
TypeNoun
Rootयुष्मद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formमध्यमपुरुष-सर्वनाम; चतुर्थी (Dative), एकवचन
Mahādeva (Śiva) speaking to Mālinī
ShivaVishnu
Shaiva-Vaishnava Unity (affiliation through gotra/identity)Boons and release (vara-pradāna and vimocana)Auspiciousness (saubhāgya)Lineage/affiliation language (gotra)

{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }

FAQs

In Purāṇic idiom, gotra-language can function beyond strict human genealogy: it can signal belonging, affinity, or ‘of one’s own side.’ Here Śiva frames the ‘saubhāgya’ as ‘of your own gotra,’ preparing an identification that collapses sectarian distance—what is ‘yours’ is not other than the supreme auspicious principle.

The line suggests Mālinī is physically holding or clinging to Śiva—often a dramatic marker of intense devotion, petition, or ritual grasp. Śiva indicates the boon is already granted (dattaṃ), so the devotee may now let go and listen to the doctrinal clarification.

Not directly. Vāmana Purāṇa frequently embeds doctrinal identifications inside tīrtha-mahātmya narration; however, this śloka contains no explicit place-name. Its function is theological/relational, setting up the next verse’s identification of the ‘auspicious one’ with Viṣṇu.