Verse 13
Skanda
श्रीपरमधाम्ने स्वस्ति चिरायुष्योन्नम इति । विरिञ्चिनारायणशङ्करात्मकं नृसिंह देवेश तव प्रसादतः । अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तमव्ययं वेदात्मकं ब्रह्म निजं विजानते ॥१३॥
श्री-परम-धाम्ने । स्वस्ति । चिर-आयुष्य-उन्नम् इति । विरिञ्चि-नारायण-शङ्कर-आत्मकम् । नृसिंह । देव-ईश । तव । प्रसादतः । अचिन्त्यम् । अव्यक्तम् । अनन्तम् । अव्ययम् । वेद-आत्मकम् । ब्रह्म । निजम् । विजानते ॥१३॥
śrīparamadhāmne svasti cirāyuṣyonnam iti | viriñcinārāyaṇaśaṅkarātmakaṃ nṛsiṃha deveśa tava prasādataḥ | acintyamavyaktamanantamavyayaṃ vedātmakaṃ brahma nijaṃ vijānate ||13||
Saudação e bênção ao supremo Domicílio de Śrī: “bem‑estar; que haja longa vida e prosperidade”, assim. Ó Nṛsiṃha, Senhor dos deuses, cuja natureza é Viriñci (Brahmā), Nārāyaṇa e Śaṅkara—pela tua graça eles reconhecem como seu o Brahman: inconcebível, não‑manifesto, infinito, imperecível, cuja essência é o Veda.
Homage (and blessing) to the supreme abode of Śrī: “Well-being; may there be long life and prosperity,” thus. O Nṛsiṃha, Lord of gods, who are of the nature of Viriñci (Brahmā), Nārāyaṇa, and Śaṅkara—by your grace they come to know as their own the Brahman that is unthinkable, unmanifest, infinite, imperishable, and whose essence is the Veda.