Verse 47
Brahmavidya
नापुत्राय प्रदातव्यं नाशिष्याय कदाचन । गुरुदेवाय भक्ताय नित्यं भक्तिपराय च ॥ प्रदातव्यमिदं शास्त्रं नेतरेभ्यः प्रदापयेत् । दातास्य नरकं याति सिद्ध्यते न कदाचन ॥४७-४८॥
न । अपुत्राय । प्रदातव्यम् । न । अशिष्याय । कदाचन । गुरु-देवाय । भक्ताय । नित्यम् । भक्ति-पराय । च ॥ प्रदातव्यम् । इदम् । शास्त्रम् । न । इतरेभ्यः । प्रदापयेत् । दाता । अस्य । नरकम् । याति । सिद्ध्यते । न । कदाचन ॥
nāputrāya pradātavyaṃ nāśiṣyāya kadācana | gurudevāya bhaktāya nityaṃ bhaktiparāya ca || pradātavyam idaṃ śāstraṃ netarebhyaḥ pradāpayet | dātāsya narakaṃ yāti siddhyate na kadācana ||47–48||
Não deve ser dado ao que não tem filho, nem jamais ao que não é discípulo. Deve ser transmitido ao devoto que venera o guru como divino e àquele que permanece sempre dedicado à bhakti. Este śāstra deve ser concedido (aos aptos) e não comunicado a outros; quem o dá ao indigno vai ao inferno, e para ele o ensinamento nunca se realiza.
It is not to be given to one without a son, nor ever to a non-disciple. It is to be given to a devotee of the guru as divine, and to one always devoted to devotion. This teaching is to be given; it should not be imparted to others. The giver of this (to the unfit) goes to hell; (the teaching) is never accomplished (for him).