यत्फलं त्रिदशैर्दृष्टं सर्वतीर्थसमुद्भवम् । तत्फलं लभते सर्वं द्वारकायां दिनेदिने
yatphalaṃ tridaśairdṛṣṭaṃ sarvatīrthasamudbhavam | tatphalaṃ labhate sarvaṃ dvārakāyāṃ dinedine
Esse fruto que os deuses reconheceram como proveniente de todos os tīrthas, obtém-se por inteiro em Dvārakā, dia após dia.
Pitṛs (ancestral beings)
Tirtha: द्वारका (sarva-tīrtha-samudbhava-phala)
Type: kshetra
Scene: A sequence-like tableau: sunrise to sunset over Dvārakā, pilgrims repeating daily rites; above, devas gesture in assent, indicating 'recognized by the gods'.
The text magnifies Dvārakā as perpetually meritorious—its spiritual yield is not occasional but available ‘day by day’.
Dvārakā is explicitly glorified as the locus that grants the combined fruit of all tīrthas.
No single rite is specified; the implied prescription is regular devotional presence/observance in Dvārakā.