कुमारो दर्शनात्सद्यः सफलो हि नृणां सदा । ये पापिनो ह्यधर्म्मिष्ठाः श्वपचा अपि लोमश । दर्शनाद्धूतपापास्ते भवंत्येव न संशयः
kumāro darśanātsadyaḥ saphalo hi nṛṇāṃ sadā | ye pāpino hyadharmmiṣṭhāḥ śvapacā api lomaśa | darśanāddhūtapāpāste bhavaṃtyeva na saṃśayaḥ
Pelo simples contemplar de Kumāra, os homens alcançam de pronto o fruto espiritual, sempre. Mesmo os pecadores devotados ao adharma—até os que cozinham carne de cão, ó Lomaśa—têm seus pecados varridos por essa visão; não há dúvida.
Unnamed narrator addressing Lomaśa (deduced: Sūta/Lomaharṣaṇa continuing the account)
Tirtha: Kedāra (contextual) / Kumāra-darśana within Kedārakhaṇḍa
Type: kshetra
Listener: Śaunaka (and sages)
Scene: A procession of diverse pilgrims—ascetics, householders, and outcast figures—approach Kumāra; upon darśana, a visual motif of dark stains dissolving into light, signifying pāpa-kṣaya; Lomaśa as witness to the assurance ‘na saṃśayaḥ’.
Divine grace is transformative: sincere contact through darśana can purify even the most fallen.
Not a single named site in this verse; it supports the Kedārakhaṇḍa theme of salvific holiness in the Kedāra-Himalayan sphere.
Darśana (devotional seeing/visitation) of Kumāra as a purifying act.