त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन । वाच्यावाच्यं महेशस्य विषया हि बहिर्मुखाः
tvaṃ hi mūḍhatvamāpanno na jānāsi hi kiṃcana | vācyāvācyaṃ maheśasya viṣayā hi bahirmukhāḥ
Caíste na ilusão e nada sabes. Pois os assuntos sobre o que pode—ou não pode—ser dito de Maheśa estão, de fato, além do alcance dos objetos dos sentidos voltados para fora.
Nārada (within Sūta’s narration)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Parvata (addressed)
Scene: A teacher figure admonishes a questioning mountain-persona: ‘you are deluded’; behind them, Kedāra’s shrine and a subtle aura indicate Maheśa beyond words; senses depicted as turning outward, contrasted with a meditative sage turned inward.
Understanding Śiva requires inwardness; outward, sense-based approaches cannot grasp what is ultimately beyond speech and conception.
Kedārakhaṇḍa provides the sacred frame, but the verse emphasizes inner discipline rather than a location’s merit.
No explicit rite; the implied discipline is turning inward from sense-objects to comprehend the divine.