द्वारं न चोत्तिष्ठति च शुभ्रा दृष्टिश्च लोहिता । स्वप्नेऽग्निं प्रविशेद्यश्च न च निष्क्रमते पुनः
dvāraṃ na cottiṣṭhati ca śubhrā dṛṣṭiśca lohitā | svapne'gniṃ praviśedyaśca na ca niṣkramate punaḥ
Se a porta não ‘se ergue’ ou não se apresenta aberta como convém, e a visão fica pálida e depois avermelhada, é sinal funesto. E quem, em sonho, entra no fogo e não torna a sair, não sobrevive.
Lomaharṣaṇa (Sūta) addressing the sages (deduced)
Scene: A doorway appears warped or refuses to open; the person’s eyes shift from pale to blood-red; above, a dream shows the person stepping into flames and not emerging, with smoke forming Yama-like silhouettes.
The Purāṇa uses powerful symbols—thresholds, vision, and fire—to teach urgency in dharma and readiness for life’s transitions.
No tīrtha is specified in this verse.
No ritual prescription is given; the verse is an omen catalogue.