भोक्तव्यं स्वकृतं तस्मात्पूजनीयः सदाशिवः । स्वाचारेण परित्याज्यौ रागद्वेषाविदं परम्
bhoktavyaṃ svakṛtaṃ tasmātpūjanīyaḥ sadāśivaḥ | svācāreṇa parityājyau rāgadveṣāvidaṃ param
Portanto, deve-se experimentar o resultado das próprias ações, e Sadāśiva deve ser venerado. Pela disciplina da própria conduta, abandonem-se apego e aversão—este é o ensinamento supremo.
Bāla
Scene: Sadāśiva as the serene, five-faced or luminous Śiva principle; a devotee sits in disciplined posture, offering bilva while a pair of symbolic serpents labeled rāga and dveṣa are shown being subdued/left behind; a karmic wheel motif indicates svakṛta-bhoga.
Accept karmic consequences, worship Śiva, and uproot attachment and hatred through disciplined living.
No specific tīrtha is mentioned; the verse centers on Sadāśiva worship and inner renunciation.
Worship (pūjā) of Sadāśiva; coupled with ethical self-discipline to abandon rāga and dveṣa.