निर्वैरेण समेनाथ सुखदुःखभवाभवैः । ब्रह्मादिकीटपर्यन्तं किमेव क्लिश्यते जगत्
nirvaireṇa samenātha sukhaduḥkhabhavābhavaiḥ | brahmādikīṭaparyantaṃ kimeva kliśyate jagat
Ó Senhor, Tu és sem inimizade e igual para todos. Contudo, por prazer e dor, por nascimento e não-nascimento, por que o mundo é afligido—de Brahmā até o menor inseto?
Nandabhadra (within Nārada’s narration)
Scene: A panoramic hierarchy of beings—Brahmā above, humans mid, insects below—linked by a single thread of suffering (pleasure/pain cycles), while the Lord stands serene and equal.
Suffering is confronted as a universal condition, inviting deeper understanding of karma and grace through devotion.
Implied setting is Kapileśvara at Bahūdaka-kuṇḍa; the verse itself discusses universal suffering.
None; it is part of a devotional inquiry (gāthā/stotra).