पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्स च वै ब्रह्महा स्मृतः । यश्च विद्याभिमानेन निस्तेजयति सद्द्विजम्
paścānnāstīti yo brūyātsa ca vai brahmahā smṛtaḥ | yaśca vidyābhimānena nistejayati saddvijam
E aquele que diz 'não há nada' depois de prometer, é lembrado como um assassino de brâmanes. E quem, por orgulho de seu aprendizado, despoja um brâmane virtuoso de sua dignidade e brilho.
Lomaharṣaṇa (Sūta), deduced from Māheśvarakhaṇḍa context
Scene: Two linked scenes: (1) A brāhmaṇa petitioner, already invited, stands hopeful; the householder turns away saying ‘nāsti’, creating visible hurt. (2) A proud scholar publicly belittles a serene, virtuous brāhmaṇa; the latter’s ‘tejas’ is symbolized as a dimming aura.
Deceit in charity and arrogance in scholarship that humiliates the righteous are treated as extremely grave moral failures.
No sacred site is referenced; it is a general dharma admonition.
It supports the ethic of dāna and humility; it condemns inviting and then refusing, and condemns humiliating the worthy.