नानाश्चर्यगुणाधारः प्रतीहारो मतोंऽबिके । देव्युवाच । ईदृशस्य सुतस्यापि ममोऽकंठा पुरांतक
nānāścaryaguṇādhāraḥ pratīhāro matoṃ'bike | devyuvāca | īdṛśasya sutasyāpi mamo'kaṃṭhā purāṃtaka
«Ó Ambikā, ele é tido como guardião do portal, sustentáculo de muitas qualidades maravilhosas.» Disse Devī: «Ó Destruidor de Tripura, mesmo com um filho assim, meu anseio é sem freio.»
Śiva (first half); Devī (second half)
Listener: Devī and Śaṅkara (mutual)
Scene: Śiva explains Vīraka as a wondrously qualified gatekeeper; Devī responds with intense longing, addressing Śiva as Tripurāntaka, expressing desire even for such a ‘son’.
Even amid divine wonders, heartfelt longing and grace-filled dialogue are shown as part of the sacred household—human emotion is integrated into Purāṇic dharma.
No location is praised in this verse; it centers on Vīraka’s role and Devī’s desire.
None; the verse is narrative and relational.