गतवान्ब्रह्मणो लोकं तत्रापश्यं पितामहम् । स हि राजर्षिदेवर्षिमूर्तामूर्तैः सुसंवृतः
gatavānbrahmaṇo lokaṃ tatrāpaśyaṃ pitāmaham | sa hi rājarṣidevarṣimūrtāmūrtaiḥ susaṃvṛtaḥ
“Fui ao mundo de Brahmā, e ali contemplei o Grande Avô (Pitāmaha). Ele estava, de fato, cercado por rājaṛṣis e devaṛṣis—seres com forma e sem forma.”
Nārada
Tirtha: Brahmaloka (as cosmic tīrtha-like locus)
Type: kshetra
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: A radiant Brahmaloka court: Brahmā seated, surrounded by rājārṣis and devarṣis; some appear as luminous forms without bodies, others as ascetics and kings with matted hair and crowns.
Purāṇic teachings are situated within a cosmic, sage-filled tradition, emphasizing continuity of sacred knowledge.
This verse shifts to Brahmaloka as narrative setting; the earthly tīrtha-māhātmya is still forthcoming.
None; it is descriptive cosmological narration.