ये त्वा स्मरंति सततं सहजप्रकाशां काशीपुरीस्थितिमतीं नतमोक्षलक्ष्मीम् । तान्संस्मरेत्स्मरहरो धृतशुद्धबुद्धीन्निर्वाणरक्षणविचक्षणपात्रभूतान्
ye tvā smaraṃti satataṃ sahajaprakāśāṃ kāśīpurīsthitimatīṃ natamokṣalakṣmīm | tānsaṃsmaretsmaraharo dhṛtaśuddhabuddhīnnirvāṇarakṣaṇavicakṣaṇapātrabhūtān
Aqueles que Te recordam incessantemente—auto-refulgente, estabelecida na cidade de Kāśī e a própria Fortuna da libertação para os que se prostram—Smara-hara (Śiva, destruidor de Kāma) também se lembra deles, como pessoas de intelecto purificado, vasos dignos, sábios na salvaguarda do nirvāṇa.
Narrator (contextual: Skanda in Kāśī Khaṇḍa discourse)
Tirtha: Kāśī (Vārāṇasī)
Type: kshetra
Scene: A devotee in Kāśī meditates on the self-effulgent Devī; above, Śiva as Smarahara turns his compassionate gaze toward the devotee, signifying reciprocal remembrance and protection of liberation.
Steady remembrance (smaraṇa) of the Kāśī-abiding Goddess purifies the mind, and Śiva reciprocally safeguards the devotee’s path to liberation.
Kāśīpurī (Varanasi), presented as a seat of mokṣa and divine presence.
No external rite is mandated here; the practice emphasized is continuous remembrance and devotion (smaraṇa, praṇāma implied).