निजमूर्तिमयं लिंगमविज्ञातं विधेरपि । स्थापितं सर्वसिद्धीनां स्थापकेभ्यः समर्पितुम्
nijamūrtimayaṃ liṃgamavijñātaṃ vidherapi | sthāpitaṃ sarvasiddhīnāṃ sthāpakebhyaḥ samarpitum
Um liṅga feito da Sua própria essência—desconhecido até para Vidhi (Brahmā)—foi estabelecido, para ser confiado aos sacerdotes instauradores como fundamento de todas as siddhis.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Avimukta (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/assembly (typical frame; not stated in verse)
Scene: A radiant, self-essence liṅga being established; Brahmā’s knowing is eclipsed by the liṅga’s ineffable brilliance; priests/establishers receive it as the basis of siddhis.
Śiva’s presence in the liṅga is transcendent and mysterious; consecrated divine forms become channels for spiritual attainments.
Within the Kāśīkhaṇḍa frame, a sacred liṅga associated with the Mandara/Avimukta narrative is being highlighted.
Implicitly, the act of establishing/consecrating a liṅga (sthāpana/pratiṣṭhā) is referenced as spiritually potent.