यः स्वार्थं मांसपचनं कुरुते पापमोहितः । यावंत्यस्य तु रोमाणि तावत्स नरके वसेत्
yaḥ svārthaṃ māṃsapacanaṃ kurute pāpamohitaḥ | yāvaṃtyasya tu romāṇi tāvatsa narake vaset
Quem, iludido pelo pecado, cozinha carne para sua própria satisfação, habitará no inferno por tantos anos quantos são os pelos do seu corpo.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A stark moral tableau: a person cooking meat for pleasure is juxtaposed with a symbolic counting of body-hairs as years, and a distant vision of naraka—serving as a deterrent within a Kāśī teaching setting.
Violence done for selfish enjoyment yields severe karmic retribution; dharma demands restraint and compassion.
The verse is part of Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī discourse; it supports the moral purity associated with the sacred city.
A moral prohibition (niṣedha): do not cook meat for selfish ends; no positive ritual is specified.