क्व द्वयक्षरं हरेर्नाम स्फुलिंगसदृशं ज्वलेत । महती पातकानां च राशिस्तूलोपमा क्व च
kva dvayakṣaraṃ harernāma sphuliṃgasadṛśaṃ jvaleta | mahatī pātakānāṃ ca rāśistūlopamā kva ca
Que comparação há entre o Nome de Hari, de duas sílabas, ardendo como uma faísca, e o grande monte de pecados, semelhante a um montículo de algodão? (A faísca o consome.)
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (Vārāṇasī)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and sages (traditional) / pilgrims as implied audience
Scene: A tiny spark leaps from a sacred lamp and instantly ignites a huge cotton mound labeled ‘pāpa-rāśi’; behind it stands a serene devotee in Kāśī with Gaṅgā and temple spires, chanting ‘Hari’.
Even a small utterance of Hari’s name has immense purifying power, capable of consuming vast sin like fire consuming cotton.
No specific site; the verse is a nāma-māhātmya teaching within the broader Kāśī Khaṇḍa context.
Nāma-japa/utterance of Hari’s name as a purifying practice.