भूत्वा राजकुमारोपि नालंकुर्या ममोदरम् । सुकुक्षिजममुं पश्य त्वमुत्तममनुत्तमम्
bhūtvā rājakumāropi nālaṃkuryā mamodaram | sukukṣijamamuṃ paśya tvamuttamamanuttamam
«Ainda que sejas um príncipe, não és digno de enobrecer o meu colo. Olha antes para este Uttama—sem par—nascido do meu ventre afortunado.»
Skanda (narrating); direct speech: Suruci
Scene: In the royal court, Suruci rejects the prince from her lap, pointing to her own child ‘Uttama’; the slight is public and sharp.
Pride in birth and favoritism are shown as unstable measures of worth; the Purāṇic arc will elevate steadfast devotion above such claims.
Not mentioned in this verse; the larger Kāśīkhaṇḍa celebrates Kāśī as the supreme tīrtha-field.
None; it is narrative dialogue.