Adhyaya 17

Verse 1

श्रीसूत उवाच । पुनरित्याह कक्षीवान्पितरं तं मुनीश्वराः । यथोदंकेन गुरुणा प्रेषितोऽहमिहा धुना

Śrī Sūta disse: «Então Kakṣīvān falou novamente a seu pai: “Ó senhor entre os sábios, assim como agora fui enviado aqui por meu mestre Udaṅka…”».

Verse 2

समागतोस्मि तीर्थेऽस्मिन्नागस्त्ये मुनिसत्तम । स्वनयस्य सुतोद्वाहसिद्ध्यर्थं गुरुचोदितः

«Ó melhor dos sábios, cheguei a este vau sagrado de Agastya, instigado por meu mestre, para realizar o meio de providenciar o casamento do filho de Svānaya».

Verse 3

उपायं तन्निगदितमत्र कुर्व न्न्यवर्तिषम् । वर्षत्रयावसाने मामुद्वाहोपायसंयुतम्

«Executando aqui o meio que me foi exposto, permaneci empenhado nisso. Ao fim de três anos, encontrei-me munido do recurso para aquele casamento».

Verse 4

स्वनयोत्रैव तिष्ठन्तमाससाद यदृच्छया । स च मामेत्य कन्यां ते दास्यामीति वचोऽब्रवीत्

Enquanto eu permanecia aqui mesmo, Svānaya encontrou-me por acaso. Aproximou-se de mim e disse: «Dar-te-ei uma donzela em casamento».

Verse 5

ततोस्मदनुरोधेन त्वामाह्वयदयं नृपः । इतीरयित्वा पितरं कक्षीवान्विरराम सः

Então, a meu pedido, este rei mandou chamar-te. Tendo dito isso a seu pai, Kakṣīvān calou-se.

Verse 6

सुदर्शनोऽथ विप्रेंद्रः पुरोधाः स्वन यस्य सः । प्रययौ राजसविधं स्वनयाय निवेदितुम्

Então Sudarśana, o mais eminente dos brāhmaṇas e o purohita, sacerdote real de Svānaya, foi à presença do rei para informar Svānaya.

Verse 7

राजानं तं समासाद्य स्वनयं स सुदर्शनः । प्राप्तं निवेदयामास तं दीर्घतमसं मुनिम्

Chegando ao rei Svānaya, Sudarśana informou-lhe que o sábio Dīrghatamas havia chegado.

Verse 9

अगस्त्यतीर्थतीरे तं सपुत्रमृषि सत्तमम् । ददर्श राजा स्वनयो ब्रह्माणमिव देवराट्

Na margem do Agastya-tīrtha, o rei Svānaya contemplou aquele excelso ṛṣi com seu filho, como Indra contemplando Brahmā.

Verse 10

ववंदे दीर्घतमसश्चरणौ लोकमंगलौ । उत्थाप्य नृपतिं विप्रास्तदा दीर्घतमा मुनिः

Então os brāhmaṇas ergueram o rei, e o sábio Dīrghatamas prostrou-se aos pés auspiciosos, que trazem bem-aventurança a todos os mundos.

Verse 11

आशिषं प्रयुयोजाथ स्वनयाय नृपाय सः । अत्रांतरे समायात उदंकोऽपि महानृषिः

Em seguida, concedeu sua bênção ao próprio filho, o rei. Nesse ínterim, o grande ṛṣi Udaṅka também ali chegou.

Verse 12

रामसेतौ धनुष्कोटौ स्नातुं शिष्यगणैर्वृतः । लक्षसंख्यो मुनिगणस्तेन साकं मुनीश्वरः

Em Rāma-setu, em Dhanuṣkoṭi, o senhor dos sábios veio banhar-se, cercado por grupos de discípulos; com ele seguia uma multidão de munis contada às centenas de milhares.

Verse 13

उदंकोऽगस्त्यतीर्थेस्मिन्स्नातुं संप्राप्तवान्मुनिः । उदंकमागतं दृष्ट्वा कक्षीवान्प्रणनाम तम्

O sábio Udaṅka chegou a este Agastya-tīrtha para banhar-se. Ao ver Udaṅka aproximar-se, Kakṣīvān inclinou-se em reverência diante dele.

Verse 14

अकरोदाशिषं विप्रः शिष्यायाथ गुरुस्तदा । अथ दीर्घतमा विप्रस्तमुदंकं महामुनिम्

Então o guru, o brāhmaṇa, concedeu sua bênção ao discípulo. Depois disso, o brāhmaṇa Dīrghatamā dirigiu-se ao grande muni Udaṅka.

Verse 15

कुशलं परिपप्रच्छ सोऽपि तं मुनि पुंगमम् । उभौ तौ मुनिशार्दूलौ सर्वलोकेषु विश्रुतौ

Com reverência, indagou ao mais eminente sábio sobre o seu bem-estar; e aqueles dois sábios, como tigres, eram afamados em todos os mundos.

Verse 16

कथयामासतुस्तत्र कथाः पापप्रणाशिनीः । अथ राजाप्युदंकं तं प्रणनाम मुनीश्व रम्

Ali narraram histórias que destroem o pecado. Então o rei também se prostrou diante de Udaṅka, senhor entre os sábios.

Verse 17

उदंकोप्याशिषं तस्मै प्रायुंक्त स्वनयाय वै । राजाथ स्वनयः प्रीतस्तत्र वाक्यमभाषत

Udaṅka também lhe concedeu uma bênção, e de fato ao seu filho. Então o filho do rei, satisfeito, falou ali.

Verse 18

मुनिं तं दीर्घतमसं विवाहः क्रिय तामिति । तथास्त्वित्यवदत्सोऽपि तदा दीर्घतमा मुनिः

«Que o casamento seja realizado com o sábio Dīrghatamas», disse ele. E então o sábio Dīrghatamā respondeu: «Assim seja».

Verse 19

श्व एव क्रियतां राजन्सुमुहूर्ते महामते । अत्रैव पाणिग्रहणं क्रियतां गन्धमा दने

«Que se realize já amanhã, ó Rei, num momento sumamente auspicioso, ó magnânimo. Aqui mesmo se faça o pāṇigrahaṇa, a tomada da mão, em Gandhamādana».

Verse 20

तस्मादिहानय क्षिप्रं कन्यामंतःपुरं तथा । इत्युक्तः स्वनयो राजा गत्वा स्वपटमण्डपम्

«Portanto, traz depressa para cá a donzela dos aposentos internos do palácio.» Assim instruído, o rei Svanaya foi ao seu próprio pavilhão real.

Verse 21

आहूय शतसंख्याकान्वृद्धान्वर्ष वरांस्तदा । आनेतुं प्रेषयामास कन्यामंतःपुरं तथा

Então, convocando cem anciãos veneráveis e ilustres, enviou-os para trazer a donzela dos aposentos internos do palácio.

Verse 22

ते वर्षवरमुख्यास्तु स्वनयेन प्रचोदिताः । मनोजवान्समारुह्य वाजिनो मधुरां ययुः

Esses principais entre os anciãos veneráveis, instigados por Svanaya, montaram cavalos velozes e partiram para Madhurā.

Verse 23

गत्वा चांतःपुरं तूर्णं वृत्तं सर्वं निवेद्यच । कन्ययांतःपुरेणापि सहिताः पुनराययुः

Tendo ido depressa aos aposentos internos e relatado tudo o que ocorrera, voltaram novamente, acompanhados pela donzela e por suas atendentes do gineceu.

Verse 24

ततः परस्मिन्दिवसे शुभे दीर्घतमा ऋषिः । गोदानादीनि पुत्रस्य विधिवन्निरवर्तयत्

Então, no dia seguinte, em dia auspicioso, o sábio Dīrghatamā realizou devidamente para seu filho os ritos prescritos, começando pela doação de vacas.

Verse 25

निर्वृत्तेष्वथ कक्षीवान्गोदानादिषु कर्मसु । उद्वोढुं राजतनयां पित्रा च गुरुणा सह

Concluídos os ritos que começam com a doação de vacas, Kakṣīvān, junto de seu pai e de seu mestre, partiu para desposar a filha do rei.

Verse 26

चतुर्दंतं महाकायं गजं सर्वांगपांडुरम् । आरुह्य हर्षसंयुक्तो द्वितीय इव देवराट्

Montando um elefante enorme de quatro presas, branco em todos os membros, seguiu adiante tomado de alegria, como um segundo senhor dos devas.

Verse 27

मनोरमायाः कन्यायाः पूरयंश्च मनोरथम् । ब्राह्मणैर्बहुसाहस्रैः सहितः स्वस्तिवाचकैः

Satisfazendo o desejo querido da formosa donzela, prosseguiu acompanhado de muitos milhares de brāhmaṇas que entoavam palavras de bênção e bom augúrio.

Verse 28

तोरणालंकृतद्वारं राजर्षे पटमण्डपम् । कृतमंगलकृत्योऽसौ कक्षीवान्मुदितो ययौ

Tendo concluído os auspiciosos ritos preliminares, o jubiloso Kakṣīvān dirigiu-se ao pavilhão do rājārṣi, cuja entrada estava ornada com toranas, arcos cerimoniais.

Verse 29

ततः स्वनयकन्या सा कृतमंगलभूषणा । चतुर्दंतमहाकायश्वेतदंतावलस्थितम्

Então a filha de Svanaya, adornada com enfeites auspiciosos, foi assentada sobre um enorme elefante de quatro presas, de presas brancas e brilhantes.

Verse 30

कक्षीवंतं समायांतं दृष्ट्वा स्वोद्वाहनोत्सुकम् । प्रतिज्ञा मत्कृते दानीं निर्वृत्तेति मुदं ययौ

Ao ver Kakṣīvān chegar, ansioso por suas próprias núpcias, o rei rejubilou-se, pensando: «A promessa feita por minha causa, enfim, foi cumprida.»

Verse 31

कक्षीवान्दीर्घतमसा तथोदंकेन संयुतः । पटाकारबहिर्द्वारं क्रमाद्राज्ञः समाययौ

Kakṣīvān, acompanhado do sábio Dīrghatamas e também de Udaṅka, chegou gradualmente ao portão exterior do rei, adornado com bandeirolas.

Verse 32

स्वनयस्तु ततो दृष्ट्वा कक्षीवंतं समागतम् । प्रत्युज्जगाम सहितः सुदर्शनपुरोधसा

Então Svanaya, ao ver Kakṣīvān chegar, saiu ao seu encontro para recebê-lo, acompanhado de Sudarśana, seu sacerdote real.

Verse 33

कक्षीवतो वरस्याथ कन्यकापरिचारिकाः । राजतैः स्वर्णपात्रैश्च चक्रु र्नीराजनाविधिम्

Então as jovens servas da noiva realizaram para o noivo Kakṣīvān o rito auspicioso do ārati, com vasos de prata e de ouro.

Verse 34

स्वनयेन समाहूतो ब्राह्मणैः परिवारितः । प्रविवेशाथ लक्ष्मीवान्कक्षीवान्राजमंदिरम्

Chamado por Svanaya e cercado por brāhmaṇas, o afortunado Kakṣīvān entrou então no palácio real.

Verse 35

ततो वरेण सहितं तं दीर्घतमसं मुनिम् । सोदंकमनयद्राजा स्वगृहं विनयान्वितः

Então o rei, cheio de cortesia, conduziu o sábio Dīrghatamas — juntamente com o noivo e Udaṅka — à sua própria residência.

Verse 36

उदंकदीर्घतमसोरर्घ्यं च प्रददौ नृपः । अलंकृते प्रपामध्ये वस्त्रचामरतोरणैः

No centro de um pavilhão bem adornado, enfeitado com tecidos, chāmaras e festões, o rei ofereceu arghya (água de honra) a Udaṅka e a Dīrghatamas.

Verse 37

वरो दीर्घतमाश्चान्ये सोदंका मुनयस्तदा । न्यषीदन्स्वनयश्चापि सामात्यः सपुरोहितः

Então o noivo, Dīrghatamas e os demais munis, juntamente com Udaṅka, tomaram assento; Svanaya também se sentou, com seus ministros e seu sacerdote.

Verse 38

ततो दुहितरं कन्यां सुकेशीं तां मनो रमाम् । भूषणालंकृतां गात्रे दिव्यवस्त्रधरां शुभाम्

Então trouxe à presença sua filha, a donzela de belos cabelos, deleitosa de ver; auspiciosa, adornada de joias nos membros e vestida com trajes esplêndidos.

Verse 39

बिंबोष्ठीं चारुसर्वांगीं पीनोन्नतपयोधराम् । प्रपायामध्यमनयन्महाजनसमाकुलम्

Com lábios como o fruto bimba e um porte gracioso, com o seio pleno e elevado, ele a conduziu ao meio do pavilhão, apinhado de muita gente.

Verse 40

ततो वरस्य कंठे सा मालां चंपकनिर्मिताम् । निवेशयामास शुभा जनमध्ये मनोरमा

Então, no meio da assembleia, aquela donzela auspiciosa e encantadora colocou no pescoço do noivo uma grinalda feita de flores de campaka.

Verse 41

उदंकस्तत आगत्य प्रतिष्ठाप्यानलं स्थले । कृत्वाग्निमुखपर्यंतं लाजाहोमादिकं तथा

Então Udaṃka chegou ali, estabeleceu o fogo sagrado no lugar apropriado e realizou os ritos até o agnimukha, incluindo a oferenda de grãos tostados (lājā-homa) e os demais atos prescritos.

Verse 42

पाणिमग्राहयत्तस्याः कन्यायाश्च वरेण तु । उदंकः सर्वकर्माणि कारयामास तत्र वै

Udaṃka então fez com que o noivo tomasse a mão da donzela (pāṇigrahaṇa) e, ali mesmo, fez com que todos os ritos restantes fossem devidamente realizados.

Verse 43

वरवध्वोस्तदा विप्राः प्रायुंजत तदाशिषः । ततः स राजा स्वनयो वरं दीर्घतमोमुनिम्

Então os brâmanes proferiram bênçãos sobre a noiva e o noivo. Depois disso, o rei honrou seu próprio genro e também o sábio Dīrghatamas.

Verse 44

उदंकं वरपक्षीयान्स्वपक्षीयांस्तथाद्विजाः । त्रिलक्षं ब्राह्मणानन्नैर्भोजयामास षड्रसैः

Ele honrou Udaṃka e, do mesmo modo, os dvijas—tanto os do lado do noivo quanto os do seu próprio lado—e alimentou trezentos mil brâmanes com alimentos dos seis sabores.

Verse 45

ततः संभावयामास तांबूलाद्यैरनेकधा । अथामंत्र्य मुनिश्रेष्ठमुदंकः स्वाश्रमं ययौ

Depois, honrou-os de muitas maneiras com tâmbula (betel) e outras cortesias. Em seguida, despedindo-se do mais excelente dos sábios, Udaṃka partiu para o seu próprio āśrama.

Verse 46

अन्ये च ब्राह्मणाः सर्वे स्वदेशान्प्रययुस्तदा । एवं विवाहे निर्वृत्ते कक्षीवद्राजकन्ययोः

E todos os demais brāhmaṇas então retornaram às suas próprias terras. Assim, quando o casamento de Kakṣīvat com a filha do rei foi devidamente concluído,

Verse 47

प्रविश्यागस्त्यतीर्थं स तिरोधत्त गजोत्तमः । ततो दीर्घतमा विप्राः पुत्रेण स्नुषया सह

Ao entrar no sagrado tīrtha de Agastya, aquele elefante excelso desapareceu da vista. Então os brāhmaṇas — Dīrghatamas com seu filho e sua nora —

Verse 48

अगस्त्यस्य महातीर्थे स्नानं कृत्वेष्टदायिनि । श्लाघमानश्च तत्तीर्थं सर्वलोकेषु विश्रुतम्

Tendo-se banhado no grande tīrtha de Agastya, que concede as bênçãos desejadas, ele louvou aquele lugar sagrado, afamado em todos os mundos.

Verse 49

प्रयातुं स्वा श्रमं पुण्यं वेदारण्यं मनो दधे । राजानं च तमागंतुमापृच्छन्मुनिसत्तमः

Em seu coração, decidiu partir para o seu próprio āśrama sagrado, Vedāraṇya. E o mais excelente dos sábios pediu ao rei que também viesse até lá.

Verse 50

स्वनयोऽपि तदा राजा स्वदुहित्रे मुदान्वितः । ददौ शतसहस्राणि स्वर्णानि स्त्रीधनं तदा

Então o rei também, tomado de grande júbilo, deu à sua própria filha, como dote, cem mil peças de ouro, como seu strīdhana, o bem próprio da mulher.

Verse 51

गवां सहस्रं प्रददौ दासीनां च सहस्रकम् । ग्रामं पंचशतं चापि ददौ दुहितृवत्सलः

O rei, tão afeiçoado à filha, concedeu mil vacas, mil servas, e ainda deu quinhentas aldeias.

Verse 52

दिव्यवस्त्रा युतं चापि शतं भूषणपेटिकाः । हारमालासहस्रं च ददौ दुहितृसौहृदात्

Por afeição à filha, deu ainda cem conjuntos de vestes divinas, estojos de ornamentos, e mil colares e grinaldas.

Verse 53

एतत्सर्वं समादाय स पुत्रः सस्नुषो मुनिः । राज्ञा च समनुज्ञातः प्रययौ वेदकाननम्

Levando consigo todos esses dons, o sábio—com seu filho e sua nora—partiu, com a permissão do rei, para a floresta chamada Vedakānana.

Verse 54

वेदारण्यं समासाद्य तदा दीर्घतमा मुनिः । उवास ससुखं विप्राः पुत्रेण स्नुषया सह

Chegando à floresta de Veda, o sábio Dīrghatamas ali habitou feliz, ó brāhmaṇas, com seu filho e sua nora.

Verse 55

सेवन्वेदाटवीनाथं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । न्यवसत्तु चिरं कालं कक्षीवानपि भार्यया

Servindo ao Senhor da floresta dos Vedas—que concede os frutos do gozo mundano e da libertação—Kakṣīvān também ali permaneceu por longo tempo, com sua esposa.

Verse 56

स्वनयोपि स राजर्षिः स्नात्वा कुंभजनिर्मिते । तत्र तीर्थे महापुण्ये सहितः सर्वसैनिकैः

Esse sábio régio também, após banhar-se no tīrtha de grande mérito estabelecido por Kumbhaja (Agastya), ali permaneceu acompanhado de todas as suas tropas.

Verse 57

अतःपुरं समादाय मुदितः स्वपुरं ययौ । अगस्त्यतीर्थमाहात्म्यादेवं कक्षीवतो मुनेः । अनन्यसुलभो विप्रा विवाहः समजायत

Então, levando consigo os aposentos internos (sua casa), retornou alegre à sua própria cidade. Assim, pela grandeza do Agastya-tīrtha, ó brāhmaṇas, realizou-se o casamento do muni Kakṣīvān, de outro modo difícil de obter.

Verse 58

श्रीसूत उवाच । इतिहासस्त्वयं पुण्यो वेदसिद्धो मुनीश्वराः

Śrī Sūta disse: «Este relato sagrado é santo e confirmado pela autoridade védica, ó senhores entre os sábios».

Verse 59

धन्यो यशस्य आयुष्यः कीर्तिसौभाग्य वर्द्धनः । श्रोतव्यः पठितव्योऽयं सर्वथा मानवैर्द्विजाः

É auspicioso, concede fama, promove a longevidade e aumenta a glória e a boa fortuna. Portanto, ó brāhmaṇas, deve sempre ser ouvido e recitado pelos homens.

Verse 60

पठतां शृण्वतां चेममितिहासं पुरातनम् । नेहामुत्रापि वा क्लेशो दारिद्यं चापि नो भवेत्

Para os que recitam e para os que escutam este antigo relato sagrado, não haverá aflição—nem neste mundo nem no outro; e a pobreza também não surgirá.