अद्वारेण न गन्तव्यं स्ववेश्मापि कदाचन । क्रीडेन्नाज्ञैः सहासीत न धर्म्मघ्नैर्न रोगिभिः
advāreṇa na gantavyaṃ svaveśmāpi kadācana | krīḍennājñaiḥ sahāsīta na dharmmaghnairna rogibhiḥ
Nunca se deve entrar—nem mesmo na própria casa—por um caminho que não seja a porta. Não se deve brincar com os ignorantes, nem manter companhia com os que destroem o dharma, nem com doentes crônicos de modo a comprometer a pureza e a disciplina.
Sūta (deduced: Brāhma Khaṇḍa didactic narration in Dharmāraṇya context)
Scene: A house/āśrama with a clearly marked doorway; a disciplined person enters respectfully. Nearby, groups of people: one dhārmic group with a sage; another rowdy group rejected. A sick person is shown cared for at a respectful distance, indicating prudence rather than contempt.
Dharma is protected by observing boundaries (maryādā) and choosing uplifting company.
No tīrtha is referenced; it is general instruction on decorum and association.
Behavioral prescriptions: enter through proper doorways and avoid associations that undermine discipline and purity.