दारभट्टारिकेत्या २२ द्या प्रत्येका शतधा पुनः । उत्पन्नाः शक्तयस्तस्मिन्नानारूपान्विताः शुभाः । अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रवरण्यथ देवताः
dārabhaṭṭāriketyā 22 dyā pratyekā śatadhā punaḥ | utpannāḥ śaktayastasminnānārūpānvitāḥ śubhāḥ | ataḥ paraṃ pravakṣyāmi pravaraṇyatha devatāḥ
Assim, (outra) foi chamada Dāra-bhaṭṭārikā (22). Então, cada uma delas voltou a manifestar-se cem vezes: ali surgiram śaktis auspiciosas, dotadas de muitas formas. Doravante descreverei, na devida ordem, as mais excelsas dentre essas divindades.
Vyāsa
Tirtha: Dharmāraṇya (contextual)
Type: kshetra
Listener: Rājan / Nṛpa
Scene: A dramatic expansion scene: Dāra-bhaṭṭārikā is named; then the previously listed goddesses multiply into hundreds, filling the forest-kṣetra with auspicious luminous forms; Vyāsa promises to describe the foremost among them in order.
Śakti is portrayed as infinitely proliferating, manifesting in countless auspicious forms to protect and uphold dharma.
The verse does not name a new tīrtha; it continues the Dharmāraṇya narrative framework.
None explicitly; it is a narrative promise to continue describing the principal deities.