एकदा भवनं तस्याः कश्चिद्वैश्यः शिवव्रती । आजगाम सरुद्राक्षस्त्रिपुंड्री निर्ममः कृती
ekadā bhavanaṃ tasyāḥ kaścidvaiśyaḥ śivavratī | ājagāma sarudrākṣastripuṃḍrī nirmamaḥ kṛtī
Certa vez, veio à casa dela um vaiśya devotado ao voto de Śiva: trazia rudrākṣa, ostentava as três linhas de cinza sagrada, era livre de possessividade e disciplinado na conduta.
Narrator (contextual, unspecified in snippet)
Scene: A disciplined Vaiśya devotee of Śiva arrives at a courtesan’s doorway, wearing rudrākṣa and the tripuṇḍra ash-marks; his demeanor is calm, detached, and self-possessed.
True Śaiva observance is shown through both outer marks (rudrākṣa, tripuṇḍra) and inner virtue (nirmamatā—freedom from possessiveness).
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it introduces a devotee entering the narrative.
Implicitly, the Śiva-vrata is indicated through wearing rudrākṣa and tripuṇḍra, though no step-by-step rite is described here.