नोपदिष्टाविमौ बालौ कदाचिदपि केनचित् । एषा स्वाभाविकी वृत्तिः कथमासीत्कुमारयोः
nopadiṣṭāvimau bālau kadācidapi kenacit | eṣā svābhāvikī vṛttiḥ kathamāsītkumārayoḥ
Ninguém jamais instruiu esses dois meninos, nem uma única vez. Como, então, surgiu nos dois jovens essa disposição natural?
Kāśmīra-rāja (continuing)
Listener: Parāśara
Scene: The king, perplexed, questions how such devotion arose without instruction; Parāśara sits composed, ready to reveal the hidden past.
Purāṇic narratives often attribute spontaneous devotion to past merits and deep saṃskāras ripening in the present life.
No holy site is referenced in this verse.
None; it is a doctrinal inquiry into the origin of devotion and disposition.