अत्रेदं परमाश्चर्यमाख्यानमनुवर्ण्यते । अश्रद्धा सर्वमर्त्यानां येन सद्यो निवर्तते
atredaṃ paramāścaryamākhyānamanuvarṇyate | aśraddhā sarvamartyānāṃ yena sadyo nivartate
Aqui se descreve um relato sobremodo maravilhoso: como a falta de fé nos mortais faz recuar de imediato o fruto sagrado e o progresso espiritual.
Narrator (contextual purāṇic voice; specific speaker not explicit in this snippet)
Scene: A narrator announces a ‘paramāścarya’ tale; a symbolic scene shows a pilgrim’s merit turning back like a retreating river due to a dark cloud of aśraddhā.
Faith (śraddhā) is essential; without it, sacred practices and their fruits can fail to manifest.
No site is specified in this verse; it functions as a narrative preface common in māhātmya-style sections.
None directly; it sets the doctrinal basis that rituals require śraddhā to bear fruit.