The Account of Kāṣṭhīlā (Kāṣṭhīlā-ākhyāna) within the Mohinī Narrative
तैलं भोक्तुश्च संक्रांतौ गोभिस्तीर्थं च गच्छतः । तथा मृदमनुद्धृत्य स्नातुः परजलाशये ॥ १२९ ॥
tailaṃ bhoktuśca saṃkrāṃtau gobhistīrthaṃ ca gacchataḥ | tathā mṛdamanuddhṛtya snātuḥ parajalāśaye || 129 ||
Quem consome óleo no dia de Saṅkrānti, quem vai a um tīrtha sagrado acompanhado de vacas, e quem se banha no lago de outrem sem antes pedir permissão ou tomar terra para a purificação—tais atos são tidos como impróprios e com falha ritual.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: Saṅkrānti (observance context, not a named vrata here)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
It emphasizes dharmic restraint in pilgrimage and bathing—observances like Saṅkrānti and tīrtha-yātrā must be paired with purity, permission, and non-harmful conduct, otherwise merit is diminished.
Bhakti is expressed through disciplined conduct: honoring sacred times (Saṅkrānti), revering tīrthas, respecting living beings like cows, and avoiding disrespectful use of others’ resources—outer discipline supporting inner devotion.
It indirectly points to Jyotiṣa (timing of Saṅkrānti) and Kalpa/Smārta ritual practice (snāna rules, tīrtha etiquette, and purity regulations).