Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa
Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā
षड्दीर्घाढ्येन हृल्लेखाबीऽजेन स्यात्षडंगकम् । मुखनासाक्षिकर्णांसगुदेषु नवसु न्यसेत् ॥ ६६ ॥
ṣaḍdīrghāḍhyena hṛllekhābī'jena syātṣaḍaṃgakam | mukhanāsākṣikarṇāṃsagudeṣu navasu nyaset || 66 ||
Usando a sílaba-semente (bīja) marcada com o “sinal do coração” e dotada de seis vogais longas, deve-se formar os mantras auxiliares de seis membros (ṣaḍaṅga). Em seguida, faça-se o nyāsa em nove pontos: boca, nariz, olhos, ouvidos, ombros e ânus.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It teaches internal sanctification through nyāsa—placing mantra-power onto specific body points—so the practitioner’s body becomes a fit vessel for worship and focused contemplation.
By prescribing disciplined mantra-application before worship, it supports bhakti with correct upāsanā-method: devotion is stabilized through precise ritual and embodied remembrance of the deity via mantra.
It highlights technical ritual procedure (prayoga) related to mantra-śāstra—use of bīja, vowel-length (dīrgha) articulation, and ṣaḍaṅga-nyāsa as a structured method of recitation and placement.