Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara
इत्थं जपादिभिर्मंत्री मंत्रे सिद्धे विधानवित् । कुर्यात्प्रयोगानमुना यथा स्वस्वमनीषितान् ॥ ८६ ॥
itthaṃ japādibhirmaṃtrī maṃtre siddhe vidhānavit | kuryātprayogānamunā yathā svasvamanīṣitān || 86 ||
Assim, depois de o mantra ser aperfeiçoado por japa e disciplinas afins, o praticante do mantra—versado nos ritos prescritos—deve empregá-lo em aplicações rituais, conforme cada propósito pretendido.
Narada (teaching in a technical/vedanga-oriented context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It teaches that spiritual power in mantra is not assumed but cultivated—only after mantra-siddhi through disciplined japa should one engage in prayoga, guided by proper vidhana.
By emphasizing steady japa and disciplined practice, it supports a bhakti-aligned approach where repeated remembrance and correct observance mature into effective sacred action.
Ritual procedure (vidhāna) and correct application (prayoga) are highlighted—core technical knowledge used in mantra-śāstra and allied Vedanga-style disciplines concerned with precise performance.