Mokṣopāya: Bhakti-rooted Jñāna and the Aṣṭāṅga Yoga of Viṣṇu-Meditation
द्विजभूम्यग्निसूर्याम्बुधातुहृञ्चित्रसंज्ञिताः । प्रतिमाः केशवस्यैता पूज्य एतासु भक्तितः ॥ ३३ ॥
dvijabhūmyagnisūryāmbudhātuhṛñcitrasaṃjñitāḥ | pratimāḥ keśavasyaitā pūjya etāsu bhaktitaḥ || 33 ||
As imagens sagradas (pratimā) de Keśava são conhecidas pelos nomes: Dvija, Bhūmi, Agni, Sūrya, Ambu, Dhātu, Hṛt e Citra. Nestas formas, Ele deve ser adorado com bhakti, devoção.
Sanatkumara (teaching Narada in a dialogue on Vishnu worship)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It affirms that Keśava can be approached through multiple named icon-forms, and that the decisive principle of worship is bhakti—devotional intent—rather than mere external form.
By stating ‘pūjyā etāsu bhaktitaḥ,’ it emphasizes that worship becomes effective when performed with devotion, making bhakti the core qualification for honoring Keśava in any sanctioned form.
Ritual application (kalpa-style practice) is implied: the verse functions as a classificatory rule for pratimā-upāsanā, guiding how icons are identified and ritually approached in Vaiṣṇava worship.