Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites
भक्षयित्वा तु तद् आसमुपवालेन शुद्ध्यति । अशित्वा चैव तत्सर्वं त्रिरात्रमशुचिर्भवेत् ॥ ८ ॥
bhakṣayitvā tu tad āsamupavālena śuddhyati | aśitvā caiva tatsarvaṃ trirātramaśucirbhavet || 8 ||
Mas se alguém consumir esse alimento, purifica-se pelo jejum; e, tendo comido tudo, permanece impuro por três noites.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
It teaches that ritual purity (śauca) is restored through disciplined expiation—here, fasting—after a lapse involving improper consumption, emphasizing self-restraint as a purifier.
While not directly describing bhakti practices, it supports devotional life by prescribing purity-restoring conduct; maintaining śauca safeguards the eligibility for worship, japa, and pūjā.
It reflects applied dharma-śāstra procedure—prāyaścitta and āśauca timing (three nights)—a practical rule-set used alongside ritual manuals for correct observance.