Dharmānukathana
Narration of Dharma
तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा ददात्यायुर्यशः श्रियम् । क्षीदो घृतदश्चैव मधुदो दधिदस्तथा ॥ ९६ ॥
tasya viṣṇuḥ prasannātmā dadātyāyuryaśaḥ śriyam | kṣīdo ghṛtadaścaiva madhudo dadhidastathā || 96 ||
Viṣṇu, satisfeito no íntimo com tal pessoa, concede longa vida, fama e prosperidade. Do mesmo modo, quem oferece leite, ghee, mel e coalhada alcança essas bênçãos.
Nārada (teaching in Purāṇic discourse; framed within the Nārada–Sanatkumāra dialogue tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches that simple, sattvic gifts (milk, ghee, honey, curd) offered in dharma generate puṇya that attracts Viṣṇu’s grace, resulting in longevity, good reputation, and Śrī (auspicious prosperity).
Bhakti is shown through actions that please Viṣṇu—selfless giving and supporting life-sustaining offerings—so that devotion becomes practical service (seva) rather than mere sentiment.
Ritual-practice (kalpa-oriented dharma) is implied: choosing pure, nourishing substances for dāna and performing charity with proper intention and purity, a core principle in Vedic ritual discipline.