Graha–Ketu–Utpāta Lakṣaṇas: Solar/Lunar Omens, Comets, Eclipses, and Calendar Rules
नृपाभिषेकमांगल्यवारणध्वजकर्म च । प्रासादतोरणारामप्राकाराद्यं च सिद्ध्य्ति ॥ १७६ ॥
nṛpābhiṣekamāṃgalyavāraṇadhvajakarma ca | prāsādatoraṇārāmaprākārādyaṃ ca siddhyti || 176 ||
As consagrações reais, as cerimônias auspiciosas, os ritos ligados a elefantes e estandartes, e também a bem-sucedida realização de obras como palácios, pórticos cerimoniais (toraṇa), jardins, muros de delimitação e semelhantes—tudo isso se completa por meio das observâncias propícias prescritas.
Sanatkumara (in instruction to Narada, within the Narada–Sanatkumara dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It teaches that dharmic, auspicious observances (māṅgalya-karmas) are not merely worldly—they align action with sacred order, enabling works to reach siddhi (successful completion) without obstructive inauspiciousness.
By implying that major public and personal rites—like consecrations and ceremonial acts—should be performed as dharmic offerings, it supports a bhakti-oriented life where even governance and building are sanctified through proper sacred practice.
It points to applied ritual competence: selecting and performing auspicious rites for state ceremonies and construction—traditionally supported by Vedāṅga disciplines such as Kalpa (ritual procedure) and Jyotiṣa (auspicious timing).