Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
दिक्वाष्टाद्यस्तबंध्याये कुजात्खात्सत्रिके गुरुः । सात्र्यंके सन् रवेः शुक्राद्धीखगो दिग्भवारिगः ॥ १५९ ॥
dikvāṣṭādyastabaṃdhyāye kujātkhātsatrike guruḥ | sātryaṃke san raveḥ śukrāddhīkhago digbhavārigaḥ || 159 ||
Quando o esquema direcional (dik) começa a partir do oitavo na disposição «estéril/bloqueada», indica Guru (Júpiter). Na tríade que se inicia com Kuja (Marte), também é Júpiter. Na tríade marcada por Saturno, tomando a partir do Sol e de Vênus, o «pássaro da inteligência» (Mercúrio) torna-se indicador de direção, indicador de casa e destruidor de inimigos.
Narada (as teacher within the Moksha Dharma discourse; technical aside aligned with Jyotisha/Vedanga material)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It shows that even within Moksha Dharma teaching, the Narada Purana preserves Vedāṅga-style precision—using Jyotiṣa classifications to support right timing, right understanding, and disciplined Dharma as aids to inner clarity.
Indirectly: Bhakti is strengthened when one’s life is ordered by Dharma; Jyotiṣa in the Purāṇic framework functions as a practical tool for deciding auspiciousness and resolving obstacles, thereby supporting steady devotional practice rather than replacing it.
Vedāṅga Jyotiṣa—specifically, technical mapping of planets (Guru/Budha, etc.) to directional and triadic schemes, and their functional roles such as bhāva indication and ari (enemy/obstacle) mitigation.